این روزنامه‌نگار و پژوهشگر گیلان‌غربیِ ساکن کرمانشاه در گفتگو با خبرنگار کردپرس با بیان اینکه برای انجام چنین پژوهشی چندین سال وقت گذاشته، گفت: این کار بیش از هر چیز، هویتی دانشگاهی دارد و بخش مهمی از آن برای یک پژوهش دانشگاهی در دوره‌ی دکتری آماده شد و در نهایت با تغییراتی که در زمین بازی فرهنگی و ادبی مورد بحث شکل گرفت و حاصل نوپژوهی‌ و بازنگری بود، در فورمت کتابی مستقل، به دست مخاطبان و علاقمندان خواهد رسید.

وی ضمن نگاهی گذرا به موضوعات طرح شده در کتاب، ادامه داد: جریانات نوگرایانه‌ی ادبی در دیگر شاخه‌های زبان کوردی، تقریباً همزمان با امواج نوگرایی در میان زبان‌های مستقر در خاورمیانه از جمله ترکی، عربی و فارسی دستخوش تغییر شد اما انوار این اتفاقات جریان‌سازانه‌ی نوین با فاصله‌ی معناداری بر گستره‌ی کوردی جنوبی تابانده شد که دلایل آن نیز در متن کتاب حاضر تشریح و تحلیل شده است.

این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه این اثر فراتر از یک پژوهش دانشجویی است، افزود: نگارنده با «نگاهی از درون» به جریانات نوگرایانه توانسته است بسیاری از بخش‌های پیدا و پنهان را بازنمایی نماید. به همین دلیل، این اثر می‌تواند منبعی معتبر برای پژوهندگان جوان در عرصه‌های زبانی، فرهنگی و ادبی کوردی جنوبی محسوب گردد.

گفتنی است که این کتاب یازدهمین اثر جلیل آهنگرنژاد و دومین اثر پژوهشی او در حوزه‌ی ادبیات معاصر در جغرافیای زبانی کوردی جنوبی است. «ریه‌گه‌ی کاوه» از این نویسنده در سال 1399 به عنوان «کتاب سال کرمانشاه» در بخش پژوهش و نقد ادبی برگزیده شد. از وی همچنین چندین مجموعه شعر به دو زبان کوردی و فارسی از جمله: نرمه‌واران، رووژ، ته‌م، له‌ش شه‌شم، وه‌فرینه‌گان، ئا، طعم روزهای نیامده، خواب‌های خانقین و... منتشر شده است.